ตลอดเวลาที่ผ่านมา แผนที่กล่าวได้ว่าเป็นแบบจำลองทางภูมิศาสตร์ประเภทหนึ่ง “แผนที่ (map user)” เปรียบดังเช่น “data carrier” ผู้ใช้แผนที่ (map user) เปรียบเสมือนกับ “passive receptor” การเปลี่ยนแปลงธรรมชาติของแผนที่ในสิ่งแวดล้อมทาง GIS ก็เป็นดังเช่น “การติดต่อสื่อสารด้านการทำแผนที่ (cartographic communication)” ได้ถูกเปลี่ยนให้เกิดแนวปฏิบัติสำคัญๆขึ้นมาใหม่ โดยอาจกล่าวได้ว่าเป็นแบบจำลองใหม่ทางด้านการทำแผนที่นั่นเอง
อย่างไรก็ตาม คำว่า “Communication” สามารถนำมาอธิบายได้โดยการเปรียบเทียบ (comparison) กับแบบธรรมเนียมดั้งเดิมของการทำแผนที่ (conventional cartographic method) กลับกลายเป็นว่า “การติดต่อสื่อสารด้านการทำแผนที่” ดังกล่าวมานี้ เป็นทั้งกรณีของ แบบจำลองใหม่ (new model) และ แบบธรรมเนียมดั้งเดิม (traditional convention) มาผนวกเข้าด้วยกัน
โดยเป็นแบบจำลองที่จำแนกออกได้ในหลายมิติ สามารถแสดงออกได้ทั้งกรณี 3 มิติ (three dimensional) นำเสนอแบบการแสดง (dramatically) และนำเสนอเชิงช่วงเวลา (temporally) ซึ่งก็คือเป็นได้ทั้งแนวคิดและวิธีการ (concepts and methods) เพื่อทำแผนที่ให้บรรลุผล
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น